bywa,
że szukasz jej w górze, gdzie noc nad miastem
wypełnia się saffronem, odbija w ścianach
i z byle niczym, spływa poniżej korzeni.
dopiero tam jest granatowa.

dalej,
trzeba iść piechotą. powoli, nie tracąc
nic z oczu. kopać, kopać tam i z powrotem.
ukryta ze zmienną zapisu, przychodzi od tych,
co widzieli, podejrzewali. bywa w miejscach
do których nikt często nie zagląda. tymczasem
wydobywasz głos - stoję i patrzę!

żal tylu miejsc niezamieszkanych.